دونالد ترامپ در حالی ۸۰ سالگی خود را پشت سر میگذارد که بحث درباره سلامت جسمی، تمرکز ذهنی و سبک حکمرانی او دوباره به مرکز سیاست آمریکا بازگشته است. در شرایطی که ایالات متحده درگیر جنگ ایران، تورم فزاینده و افت اعتماد عمومی است، منتقدان میگویند مسئله سن رئیسجمهور دیگر صرفاً یک بحث شخصی نیست، بلکه به موضوعی با پیامدهای جهانی تبدیل شده است.
نمایش قدرت در برابر نشانههای فرسایش
ترامپ، به عنوان مسنترین رئیسجمهور تاریخ آمریکا در زمان تحلیف، اکنون با مجموعهای از نشانههای جسمی و رفتاری روبهرو است که منتقدان آن را «نگرانکننده» توصیف میکنند. او بارها با دستهای کبود و مچهای متورم دیده شده است؛ مسائلی که تیم پزشکی کاخ سفید آنها را «جزئی» میخواند. گزارشها همچنین نشان میدهد او تحت نظر ۲۲ پزشک متخصص قرار دارد؛ عددی که به گفته ناظران، در تاریخ ریاستجمهوری آمریکا کمسابقه است.
در عین حال، برنامه کاری او نیز به شکل قابل توجهی تغییر کرده است؛ جلسات طولانی «زمان اجرایی» و دیدارهای پشت درهای بسته جای سفرهای رسمی گسترده را گرفتهاند. این تغییر، بهویژه پس از آغاز جنگ ایران، باعث شده رئیسجمهور بیشتر در کاخ سفید یا اقامتگاههای شخصیاش در فلوریدا و نیوجرسی باقی بماند.
«پدر زمان شکستناپذیر است»
منتقدان میگویند مشکل اصلی نه صرفاً سن، بلکه نحوه بروز آن در رفتار عمومی رئیسجمهور است. «تارا ستمایر»، مدیر سابق ارتباطات جمهوریخواهان در کنگره، میگوید: «دونالد ترامپ مدتهاست نشانههای سن خود را نشان میدهد. او در جلسات رسمی برای بیدار ماندن تقلا میکند، زودتر تحریکپذیر میشود و وقتی به خواستهاش نمیرسد، رفتارهای عصبی و پرخاشگرانه دارد.»
او در ادامه تأکید میکند: «اینها نشانههای یک فرد متعادل در آستانه ۸۰ سالگی نیست.»
در سوی دیگر، نظرسنجی مشترک رویترز/ایپسوس در فوریه نشان داد ۶۱ درصد آمریکاییها معتقدند ترامپ با افزایش سن «رفتار غیرقابل پیشبینیتری» پیدا کرده است. نظرسنجی دیگری نیز در آوریل نشان داد اکثریت مردم نسبت به «تیزی ذهنی و خلقوخوی» او ابراز نگرانی کردهاند.
از بایدن تا ترامپ؛ بحران سن در رأس قدرت
بحث درباره سن رئیسجمهور آمریکا البته به ترامپ محدود نیست. جو بایدن نیز هنگام ورود به کاخ سفید ۷۸ ساله بود و او نیز با انتقادات مشابهی درباره توان ذهنی مواجه شد. برخی مقامات سابق دولت بایدن حتی بعدها از نگرانی درباره افت عملکرد او سخن گفتند.
با این حال، منتقدان ترامپ میگویند مقایسه این دو چهره دقیق نیست و شدت نگرانیها درباره رئیسجمهور فعلی به مراتب بیشتر است. «کرت باردیلا»، تحلیلگر سیاسی، در اینباره میگوید: «پنهان کردن وضعیت واقعی نشانه ضعف است. شفاف بودن درباره آن، نشانه قدرت است. تلاش کاخ سفید برای پنهان کردن واقعیت، نتیجه معکوس دارد و فقط بیاعتمادی را افزایش میدهد.»
این نگاه در میان برخی تحلیلگران به این جمعبندی رسیده که مسئله اصلی، نه فقط سن، بلکه «مدیریت تصویر سن» در ساختار قدرت آمریکا است؛ موضوعی که میتواند بر اعتماد عمومی و ثبات سیاسی تأثیر بگذارد.
قدرت، خستگی و خطر تصمیمگیری در سطح جهانی
در سطح کلانتر، نگرانیها از تأثیر وضعیت جسمی و ذهنی رئیسجمهور بر تصمیمگیریهای جهانی افزایش یافته است. گزارشها از افزایش رفتارهای غیرقابل پیشبینی، سخنرانیهای پراکنده و اظهارنظرهای بحثبرانگیز حکایت دارد؛ از جمله جملاتی مانند «من به وضعیت مالی آمریکاییها فکر نمیکنم» یا «من عاشق تورم هستم» که موجی از انتقاد را در میان سیاستمداران جمهوریخواه ایجاد کرده است.
در همین حال، «لری جیکوبز»، مدیر مرکز سیاست و حکمرانی دانشگاه مینهسوتا، هشدار میدهد: «تصمیمگیریهای نسنجیده، رفتارهای تکانشی و محو شدن مرز میان واقعیت و روایتهای سیاسی، با افزایش سن ترامپ تشدید شدهاند.»
او اضافه میکند: «آمریکا و جهان در دو سال آینده با دورهای نگرانکننده روبهرو خواهند بود. ترامپ قدرت زیادی دارد، اما ارتباط او با واقعیت محدود است. سن او را خطرناکتر کرده است.»
رئیسجمهوری در برابر زمان
در نهایت، مسئله اصلی فراتر از یک فرد است. ترامپ در ۸۰ سالگی نمادی از چالشی بزرگتر در سیاست آمریکا شده است: اینکه آیا ساختار قدرت میتواند با واقعیت افزایش سن رهبران خود کنار بیاید یا نه. برای برخی، او همچنان سیاستمداری عملگرا و بیپروای گذشته است؛ اما برای منتقدان، نشانههای فرسایش در رفتار، گفتار و تصمیمگیری او، زنگ خطری برای آینده سیاست داخلی و نظم جهانی است.
در حالی که ترامپ تلاش میکند تصویر «قدرت و کنترل» را حفظ کند، منتقدانش معتقدند دشمن واقعی او نه رقبا، بلکه همان چیزی است که هیچ رئیسجمهوری در تاریخ نتوانسته از آن فرار کند: گذر زمان.
نظر شما